เคยจัดของในห้องเก็บของบ้างไหม?

 

วันนี้ผมมีโอกาสได้มาจัดของในห้องเก็บของที่บ้าน หลังจากที่ต้องย้ายของกันยกใหญ่ จากเหตุการณ์น้ำท่วม น้ำยังไม่ได้ลดลงจนแห้งหรอกแต่ก็แห้งพอที่จะทำให้ทำนู้นทำนี้ในบ้านได้

 

หลายครั้งที่มนุษย์เราจำเป็นต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อรออะไรบางอย่าง มันคงคล้ายๆกัน

 

ระหว่างรอให้เหตุการณ์น์ำท่วมครั้งนี้ผ่านไปผมเลยได้โอกาสจัดบ้าน จัดห้องนอนตัวเอง เรื่องซ้ำๆหรือแทบจะปกติเลยที่เรามักจะได้พบได้เจอเวลาจัดบ้านก็คือ "อดีต" อดีตที่เป็นทั้งรูปธรรมและอดีตที่เป็นนามธรรม แบบหลังนี้มักต้องใช้แบบแรกกระตุ้นความทรงจำส่วนลึกๆซะหน่อยถึงจะช่วยให้เกิดขึ้นมาได้

 

สนุกดีนะครับเวลาได้เห็นของเก่าๆรูปเก่าของเล่นชิ้นเก่าๆซึ่งมักจะมีคำพูดหลุดมาในหัวบ่อยๆเสมอว่า"กูเก็บมันไว้ทำไมวะ" แล้วก็หัวเราะไปกับตัวเอง บางครั้งเวลาก็จะหยุดไปสักพัก ผมหมายถึงปัจจุบันจะเงียบไปสักพักแล้วเสียงกับภาพในอดีตก็จะค่อยๆแทรกตัวเข้ามาโดยเราไม่รู้ตัว เรื่องราวที่อาจจะปนเศร้าเคล้าน้ำตา หรือสุขจนเราหัวเราะร่า ทั้งๆที่ก็แค่ของบางชิ้นกันกลิ่นเก่าๆในห้องเก็บของเท่านั้นเอง...

 

จะว่าไปแล้วถ้าให้เรานั่งจัดของ จัดแล้วเก็บ เก็บแล้วทิ้ง ให้มันเข้าที่เข้าทางจริงๆเนี่ย ผมว่าไม่น่าจะต้องใช้เวลามากมายอะไรหรอกแต่เวลาส่วนใหญ่มักเสียไปกับอาจที่มีใครสักคนหรือหลายคนในอดีตนั้นพาเราไปเดินเล่นพาเราไปพูดคุยด้วยเสมอ เพียงแค่ของเก่าๆบางชิ้นเท่านั้นเอง บางชิ้นที่เคยทำให้เรามีความสุขมากๆพร้อมกับเสียใจมากๆแต่ตอนนี้เมื่อเวลาผ่านมานานๆมันกลับทำให้เรานิ่ง นิ่งและเงียบไปสักพักแล้วก็เข้าใจมัน สำหรับบางคนอาจมีรอยยิ้มบางๆบนแก้มให้เห็นบ้าง นั้นก็สุดแล้วแต่คุณจะเข้าใจมันมากแค่ไหน

 

คนเรานี้แปลกนะครับบางเรื่องนี้อยากจะลืมมันให้หมดๆลบมันให้ออกไปจากความทรงจำ แต่ลองคิดดูเล่นๆว่าคุณจะเสียใจแค่ไหนนะถ้าไม่มีอดีตให้หวนคิดถึงจริงๆ ผมว่ามันโคตรน่าใจหายเลยนะ 

 

ระหว่างที่จัดของอยู่นั่น ผมนั่งดูของชิ้นหนึ่งมันเป็นโปสการ์ดเก่าๆ จริงๆในนั้นข้อความมันก็ไม่ได้มีอะไรหรอก โปสการ์ดก็ไม่ได้สวยอะไรหรอก อ่านแล้วก็ขำ มันเป็นโปสการ์ดที่ผมส่งให้ตัวเองตอนไปเที่ยวเชียงใหม่ ด้วยความที่ห้องรกมากอะไรๆที่มันไม่จำเป็นก็ตั้งใจว่าจะทิ้งให้หมด...

 

"เรื่องดีๆเพียงเรื่องเดียวของอดีตก็คือมันไม่เคยทำให้เรากังวลเท่าเวลาเราคิดถึงอนาคตเลย"

 

เอาเข้าจริงๆมนุษย์มีทางเลือกที่จะลืมอะไรๆหรือใครสักคนเสมอแหละแต่มนุษย์เองต่างหากที่เลือกที่จะเก็บมันไว้ ผมว่าการลืมใครสักคนเนี่ยมันง่ายมากเลยนะ แต่จิตใต้สำนึกลึกๆของเราต่างหากที่เก็บเรื่องราวแบบนั้นเอาไว้เอง เลือกที่จะรักษามันไว้ บางคนเก็บมันเอาไว้เพราะยังคงผูกพัน บางคนเก็บมันเอาไว้เพราะยังอยากคิดถึงรอยยิ้ม แต่บางคนยอมเก็บมันเอาไว้เพราะยังอยากร้องไห้กับมันอีกครั้งเวลาคิดถึง คนประเภทนี้ก็มี

 

เวลาจัดบ้านของที่เก็บได้ก็มักจะไปอยู่ในลังเก่าๆเก็บมันเอาไว้เพื่อสักวันจะได้เอามันมาตั้งโชว์อีกครั้งหรือเอามันมาชื่นชมอีกครั้งแต่แปลกแหะ ทุกทีเลยโอกาสที่จะได้เจอมันอีกครั้งก็มักจะเป็นตอนจัดบ้านครั้งใหม่ เป็นแบบนี้ทุกทีเลย แล้วการจัดบ้านครั้งใหม่ก็จะพาให้เราหวนคิดถึงมันอีกครั้งเสมอ หรือจริงๆแล้วเราเก็บมันเอาไว้เพื่อให้การจัดบ้านครั้งใหม่เราจะได้ไม่น่าเบื่อจนเกินไปอย่างน้อยก็ยังมีโอกาสได้กลับมาดูของบางอย่างที่เราเก็บมันเอาไว้ครั้งก่อนอีกครั้งกันแน่ ฮ่าๆๆ แปลกดี...

 

ถ้ามนุษย์เลือกที่จะลืมอะไรซักอย่างจริงๆ มันคงง่ายถ้าระหว่างที่จัดของเพียงแค่โยนมันไปทิ้งในถังขยะ คราวหน้าก็จะได้ไม่ต้องเจอมันแล้วแต่มนุษย์ก็ยังคงเลือกที่จะเก็บมันไว้ แล้วหวังว่าสักวันถ้าอยากคิดถึงมันก็แค่มาจัดของที่บ้านอีกสักรอบก็จะได้เจอมันอยู่ในมุมลึกสุดของลังเก่าๆนั้นอีกครั้ง ก็แค่เผื่อเอาไว้เพื่อว่าจะได้เจอมันอีกครั้ง เท่านั้นจริงๆ เพราะไม่อย่างนั้นคงใจหายมากถ้าสักวันหนึ่ง กลับมาที่ห้องเก็บของ แล้วค้นหามันเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ แบบนั้นมันคงทำให้รู้สึกหว่าเหว่เกินไป

 

หลังจากที่ผมจัดนู้นจัดนี้เสร็จห้องของผมก็สะอาดขึ้นทันตา ของทุกอย่างเข้าที่เข้าทางอยู่ในที่ๆมันควรจะอยู่บางชิ้นที่เป็นเอกสารสำคัญจัดเขาเก็บในลังเรียบร้อย อันไหนไม่จำเป็นก็ทิ้งมันลงไปในถังขยะรอรถขนขยะเก็บออกไป

 

โปสการ์ดใบนั้นของผมยังอยู่ที่เดิม ในมุมลึกสุดของลังกระดาษเก่าๆใบนั้น และหวังว่าคราวหน้าถ้ามีโอกาสได้จัดบ้าน จัดห้องของตัวเองครั้งใหม่ก็จะได้เจอมันอีกครั้ง เพียงแค่อยากนั่งอ่านแล้วกลับไปนึกถึงเรื่องราวของมันอีกครั้ง ยังดีกว่าที่จะอยากลบความทรงจำเกี่ยวกับมันออกไปแล้วนั่งใช้ปัจจุบันให้มีความหมายแต่กลับไม่มีอดีตให้หวนคิดถึงเลย ผมว่านั้นมันทำให้ผมใจหายเกินไป 

 

จะดีมากถ้าปัจจุบันเราทำให้มันมีคุณค่าเพื่อให้มันเป็นอดีตที่สวยงาม แต่บ่อยครั้งที่เราปฏิเสธไม่ได้ว่าการที่มีอดีตที่แย่ๆบ้างนั้นกลับเป็นแรงผลักดันให้เราพยายามทำปัจจุบันให้มีคุณค่า...

 

คิดถึงมันบ้างนะครับ อย่างน้อยคุณก็ยังมีตัวเองในอดีตให้คิดถึงเสมอ

Comment

Comment:

Tweet

อากาศหนาวแ้ว้วววววววว บรื๋ออออ อิอิ

#2 By แก้วเซรามิค (61.90.109.37) on 2011-12-20 00:37

ดีจ้า แวะมาเยี่ยมจ้า ><"

#1 By ขายน๊อต (58.11.183.234) on 2011-12-15 10:52