ผมชอบกลางคืนมากกว่ากลางวัน

เพราะกลางคืนทำให้ผมยิ้ม

เพราะกลางคืนทำให้ผมร้องไห้

เพราะกลางคืนทำให้ผมคิดถึง...คิดถึงใครบางคนมากกว่ากลางวัน

 

ผมชอบความเงียบมากกว่าความวุ่นวาย

เพราะความเงียบทำให้ผมได้คิด

เพราะความเงียบทำให้ผมได้เข้าใจ

เพราะความเงียบทำให้ผมคิดถึง...ผมคิดถึงเธอผมจึงเงียบ

 

ผมชอบความเศร้ามากกว่าความสุข

เพราะความเศร้าให้ความไว้ใจกับผม

เพราะความเศร้าคอยสอนผมเสมอ

เพราะความเศร้าทำให้ผมคิดถึง...คิดถึงวันที่ได้มีความสุขกับเธอ

 

และผมว่าผมชอบเธอ

เพราะเธอทำให้ผมอายทุกครั้งที่พูดคุยด้วย

เพราะเธอทำให้ผมเลือกมองรอยยิ้มในแววตาคู่นั้น

เพราะเธอทำให้ผมมีใครสักคนที่จะคิดถึงก่อนหลับฝัน

เพราะเธอทำให้ผมมีความสุขกับความเงียบที่แสนดีนั้น

เพราะเธอทำให้ผมคาดหวังความสุขในขณะที่มีความเศร้า

เพราะเธอทำให้ผมพยายามทำทุกวันให้มีความหมาย

 

ผมว่าผมไม่ได้ชอบสิ่งเหล่านั้นหรอก

แต่สิ่งเหล่านั้นทำให้ผมชอบเธอและเธอก็ทำให้ผมชอบสิ่งเหล่านั้น...

Comment

Comment:

Tweet