สายลมอ่อนๆ,เสียงนกร้องแลกเปลี่ยนวัจนภาษา,แสงแดดที่อบอุ่นของวันอาทิตย์,ทำให้วันนี้ของผมมีความสุข

 

คำถามที่ว่าความสุขคืออะไร?เป็นคำถามที่ถูกตั้งขึ้นมาถามอยู่บ่อยๆและคำตอบก็จะแตกต่างกันไปตามสถาณการณ์และบางห้วงอารมณ์

 

ผมชอบคิดว่าตัวเองเคยทุกข์มากๆอยู่บ่อยๆ,ผมจะนึกและคิดถึงมันอยู่เสมอว่ามันแย่เพียงไร,ผมจะนึกแบบนี้เวลาผมมีความความสุข

ซึ่งมันมักจะทำให้ผมมีความสุขมากขึ้น

และเช่นกันเวลาผมมีความทุกข์มากๆผมก็ชอบคิดว่าพอจบเรื่องราวแบบนี้ไปผมคงนึกขำตัวเองที่ทุกข์ร้อนใจอะไรแบบนี้,หรือไม่ก็คิดว่าความสุขรอเราอยู่ตรงหน้าที่เหลือก็แค่ก้าวผ่านไป...

 

วิธีก้าวผ่านความสุขและความทุกข์ของแต่หล่ะคนต่างไม่เหมือนกัน,มันซับซ้อนนะบางที

 

ถ้าให้ย้อนกลับไปคิดตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่ว่าความสุขคืออะไรความทุกข์คืออะไรมันคงชวนให้เราปวดหัวถกเถียงกันไม่หยุด,ใช่ครับเพราะว่ามันไม่เหมือนกัน...

 

คนเรามีมาตรฐานรองรับความพึงพอใจต่างกัน,เรื่องแบบนี้มันติดตัวเรามาปรับเปลี่ยนมันได้ยากเพราะมันได้หลอมรวมเป็นเราไปแล้ว

 

ง่ายกว่านั้นเปลี่ยนจากสร้างความพึงพอใจให้ตัวเองมาลองสร้างความพึงพอใจจากสิ่งรอบข้างเราดูดีไหมครับ,ผมว่ามันอาจทำให้เรามีความสุขได้ง่ายขึ้น

สายลมอ่อนๆดูแสนใจดี,นกน้อยร้องอย่างสดใสหรือแสงแดดที่ส่องให้พอที่ความสว่างบนโลกเพียงน้อยนิดสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องราวดีๆที่เรารับเข้ามาง่ายๆ,เราอาจไปต้องพอใจในตัวเราว่าต้องการอะไร,เพียงแต่ต้องเข้าใจรอบข้างว่าอยากให้เราต้องการอะไรก็พอ...

 

วันหนึ่งถ้าคุณร้องไห้เสียใจอกหักจากคนที่คุณรัก,สิ่งที่คุณต้องมากกว่าอะไรที่สุดตอนนั้นคงเป็นการขอให้เขากลับมา,แต่ถ้ารอบข้างคุณบอกว่าสิ่งที่คุณต้องการอาจเป็นการเข้าใจและยอมรับจากจากลาแบบนั้นบ้างสักหน่อย,ผมว่าถึงแม้คุณอาจไม่มีความสุขเพิ่มขึ้นมาบ้างอย่างน้อยก็ไม่มีความทุกข์มากไปกว่านี้...

 

นี้ไงการยอมรับความต้องการจากรอบข้าง

นี้ไงการยอมรับง่ายๆที่สร้างความสุขได้

นี้ไงสิ่งที่จะทำให้คุณพอเข้าใจได้ว่าแท้จริงแล้วการยอมรับความทุกข์มาบ้างอาจสร้างความสุขได้โดยไม่รู้ตัว...

Comment

Comment:

Tweet