ขอโทษครับ,ผมมีคำถาม...

posted on 21 Aug 2011 16:44 by jingal3ell

พรุ้งนี้เราจะยืนอยู่จุดไหนบนโลกนี้?

 

คำถามนี้วนเวีนยอยู่ในหัวผมตลอดเวลา...หลายคนมีคำถามผมเชื่อ,และหลายคนมีคำตอบสำหรับคำถามเหล่านั้น

วันก่อนผมได้มีโอกาสไปเที่ยวต่างจังหวัด ไปปล่อยตัวปล่อยใจ ปล่อยอารมณ์ความรู้สึกของตัวเอง ก่อนหน้านั้นวันนึงผมเครียดมากเครียดว่าตัวเองไร้การยอมรับเครียดว่าตัวเองไร้ค่าตัวเองดูไร้ความหมาย รู้สึกตัวเองว่าง,เคว้งคว้างจนเกิดไป,อยากออกไปทำประโยชน์ อยากออกไปทำให้คนรู้จักเรามากขึ้น อยากให้คนยอมรับเรามากขึ้น 

 

ระหว่างการเดินทางไปเที่ยวของผมวันนั้น สายลมอ่อนๆกระทบหน้าเป็นจังหวะ ทิวทัศน์ข้างทางเปลี่ยนแปลงไปทุกครั้งที่เปลี่ยนจังหวะหายใจ ทำให้ผมรู้สึกว่าชีวิตคือการเดินทาง

การเดินทางที่มีตัวเราเองเป็นตัวหลัก

มีพ่อแม่พี่น้องเป็นบ้าน

มีเพื่อนๆเป็นตัวประกอบ

มีความรักและความหวังเป็นตัวขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง ที่เป็นแบบของเรา ใช่ครับ...เรื่องนี้เราเป็นผู้กำกับเอง 

 

ผมพยายามหยุดคิดนะ ว่าตอนจบของเรื่องราวหนึ่งเรื่องจะเป็นยังไง การเดินทางไปเที่ยวต่างจังหวัดของผมครั้งนี้จะเป็นยังไง ต่างคนต่างเหนื่อยล้า ต่างคนต่างร่ำลา ต่างคนต่างเป็นไปตามที่อยากให้เป็นหรือไม่ แต่คำตอบสำหรับคำถามในวันนั้นมันต่างออกไป

ผมรู้สึกไม่เหนื่อยล้า ผมไม่อยากแม้แต่ร่ำลา และผมยังอยากให้เรื่องราววันนั้นไม่มีวันจบ อยากให้เรื่องราววันนั้นมันยังคงอยู่...อยู่ในความทรงจำของผมตลอดไป

 

มันตลกดีนะ เมื่อภาพที่อยู่ตรงหน้าของเราบางครั้งมันไม่เหมือนที่เราเคยคิดเคยฝันว่าจะให้มันมีเลย ระหว่างการรับประทานอาหารที่เรียบง่ายกับเพื่อนๆในวันนั้น มันไม่เคยเป็นภาพที่ผมคิดว่าจะได้เห็นได้เกิดขึ้นจริงเลย

เหตุผลที่ทำให้เรารู้จักกัน...

เหตุผลที่ทำให้เราผูกพันธ์กัน...

เหตุผลที่ทำให้เราเข้าใจกัน...

ยังหาคำตอบได้ไม่ยากเท่าเหตุผลที่ทำให้เรามีภาพสะท้อนที่เหมือนกันออกมาอีกครั้ง...

นานมาแล้วเราเคยพูดคุยกัน,นานมาแล้วเราเคยหัวเราะให้กัน,นานมาแล้วเราเคยกินข้าวด้วยกัน...นานมาแล้ว

แต่วันนี้เราได้กลับมาพูดคุยกัน,เราได้กลับมาหัวเราะด้วยกัน,เราได้กลับมากินข้าวพร้อมกัน...และที่สำคัญ

ทุกๆอย่างยังเหมือนเดิม

 

ความเงียบสอนอะไรเราบางอย่าง...เพราะความเงียบทำให้เรารู้ว่าประโยชน์ของเสียงหัวเราะคืออะไร 

ขากลับเราทุกคนต่างเงียบ...เงียบโดยไม่รู้ตัว อาจเป็นเพราะว่าเราต่างไม่ได้ตั้งใจเงียบแต่เราต่างกำลังเก็บความสุขนั้น,ความรู้สึกดีๆเหล่านั้น,ความทรงจำดีๆแบบนั้น...ให้มันทำหน้าที่ของมันอยู่ก็ได้

 

ชีวิตคือการเดินทางครับ ครั้งนี้ผมแวะไปเก็บความทรงจำข้างทางมา และกำลังค่อยๆเดินทางต่อไป ระหว่างเดินทางคุณอย่าพยายามคิดเลยว่าคุณกำลังไปไหน,กำลังเดินไปหาอะไร...แต่จงสนุกกับระหว่างทางดีกว่าครับ เก็บเกี่ยวมันไว้เยอะๆแล้วเส้นทางของคุณจะมีค่า...

 

พรุ้งนี้เราจะยืนอยู่จุดไหนบนโลกนี้?

คำถามบางคำถามหน้าที่ของมันเป็นเพียงแค่คำถาม...ที่สำคัญที่สุดคือคำตอบไม่ใช่เรื่องของอนาคตคำตอบเป็นเรื่องของปัจจุบัน

 

แล้วตอนนี้หล่ะคุณกำลังเก็บความทรงจำระหว่างทางอยู่จุดไหนบนโลกนี้...?

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจเหมือนกันครับ อย่างน้อยความทรงจำก็ยังบอกเราเสมอนะครับว่าเรายังมีหัวใจ :)

#5 By Jingal3ell on 2011-09-23 10:53

ชอบบทความนี้จังค่ะ
ทำเอาคิดถึงเพื่อนกลุ่มที่อยู่ด้วยกันในหลายๆช่วงชีวิตเลย

ขอบคุณที่เขียนมาแบ่งปันนะ :)

#4 By -+[@~AMECOCO~@]+- on 2011-09-19 03:25

ขอบคุณที่มาเม้นท์ให้นะคะ..คอมเม้นท์หล่อมากค่ะ

#3 By axolotl on 2011-09-15 01:57

Hot!

#2 By axolotl on 2011-09-11 19:00

จุดๆไหนผมก็คงไม่รู้ ขอแค่พรุ่งนี้ ยังมีจุดให้ได้ไป ก็พอ big smile

#1 By GUMBEAR on 2011-08-21 19:25